Wiersze Kazimierza Przerwy-Tetmajera – o autorze, opracowanie, matura
Twórczość Kazimierza Przerwy Tetmajera cechuje się:
- nastrojem dekadenckim – poczucie schyłku wieku, bólu istnienia.
- poetyckie obrazowanie krajobrazów, zwłaszcza Tatr. Opisy przyrody wyrażają stany psychiczne człowieka.
- Liryka erotyczna.
Koniec wieku XIX
Manifest dekadentyzmu. Nastrój pesymistyczny. Podmiot zadaje pytania, które są propozycją przyjęcia jakiejś postawy wobec świata (przekleństwo, ironia, rezygnacja…). Przedmiotem rozpaczliwych wysiłków człowieka jest poszukiwanie wartości, które podważą przekonanie, że losem człowieka jest cierpienie.
Melodia mgieł nocnych (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym) z cyklu Tatr
Autor stosuje zabieg psychizacji krajobrazu Tatr. Podmiotem mówiącym są tytułowe mgły. Wiersz jest przykładem impresjonizmu, utrwalenia ulotnych chwil i emocji. Pejzaż jest ukazany w ruchu, krajobraz zmienia się pod wpływem światła. Poeta zastosował także synestezję, czyli celowe łącznie różnych odczuć zmysłowych.
Eviva L’arte!
Apoteoza sztuki w duchu filozofii Schopenhauera jako najbardziej wartościowe osiągnięcie człowieka.
W utworze występuje charakterystyczne stawienie w opozycji flistra i artysty.
Artysta jest przedstawiany jako kapłan sztuki, natchniony przez Boga. Jest dręczony przez samotność i niezrozumienie jego sztuki.
Przedstawiono koncepcję sztuki dla sztuki, która dla artysty to bezinteresowna działalność i najwyższa wartość godna każdego poświęcenia.
Lubię, kiedy kobieta…
Erotyk obrazujący akt miłosny, przeżycia mężczyzny. Podmiot zwraca uwagę na subtelny wygląd kobiety.
Wiersze Kazimierza Przerwy-Tetmajera możesz wykorzystać w pracach dotyczących:
- dekadentyzmu
- motywu gór
- poetyckiej wizji natury
- koncepcji sztuki
- roli poety
Konteksty, jakie możesz użyć w nawiązaniu do wierszy Kazimierza Przerwy-Tetmajera
- „Sonety Krymskie” Adam Mickiewicz – obraz gór
- „Dziady cz. III” Adam Mickiewicz – wizja poety