Wiersze Daniela Naborowskiego – opracowanie, problematyka, matura

Krótkość żywota

Wiersz opowiada o ulotności egzystencji ludzkiej i jej jednokrotności jako najważniejsze doświadczenie życiowe człowieka. Kołowrót życia i śmierci kręci się nieubłagalnie – to podkreśla motyw grobu-kolebki. Poeta podkreśla bezradność wobec praw natury. Poeta przywołuj symbol koła fortuny – nie mamy wpływu na los. Przeznaczeniem człowieka jest przemijanie.

Marność

Poeta nawiązuje do sentencji vanitas vanitatum et omnia vanitas. Poeta uznaje, że hołdowanie marności to cecha natury ludzkiej i świata doczesnego. Poeta uważa, że właściwą postawą jest umiar w korzystaniu z przyjemności.  Podmiot uważa, że pobożny człowiek nie musi bać się o zbawienie.

Na oczy królewny angielskiej

Wierz jest napisany na cześć królewny angielskiej Elżbiety Stuart. Wiersz jest popisem kunsztu poetyckiego, ponieważ autor wykorzystał gradację, czyli stopniowanie polegające na gromadzeniu zdań, z których każde zawiera kluczowy wyraz poprzedniego. Utwór należy do dworskiego nurtu liryki barokowej.

Konceptyzm

Wiersze opierają się na wyszukanych konceptach, czyli pomysłach.

Łączenie sprzeczności

Naborowski stosuje harmonijną niezgodę, niektóre jego wiersze są bardzo proste, a inne wyrafinowane.

Intelektualizm

Naborowski wykorzystuje mnogość środków stylistycznych i chwyty retoryczne, przez co zmusza odbiorcę do wysilenia umysłu.

Teatralizacja

Naborowski stosował teatralizację, tworzył kunsztowne konstrukcje retoryczne.

Niepokój egzystencjonalny

Naborowski skupia się na motywie przemijania i nietrwałości życia.

Wiersze Daniela Naborowskiego możesz wykorzystać w pracach dotyczących:

• konceptyzm
• barokowa powieść dworska
• motyw vanitas
• niepokoje egzystencjalne
• przemijania, śmierci, czasu
• miłości 
• natury człowieka

Konteksty, jakie możesz użyć w nawiązaniu do wierszy:

• „O swej pannie” Jan Andrzej Morsztyn
• „Sonet I. O krótkości i niepewności na świecie żywota ludzkiego” Mikołaj Sęp Szarzyński