W „Kronice polskiej” Galla Anonima wielokrotnie pojawia się obraz idealnego rycerza – wiernego i oddanego swojemu władcy. Gall opisuje wojów Bolesława Krzywoustego jako ludzi nieustraszonych, gotowych stawić czoła każdemu niebezpieczeństwu, nawet w sytuacji, gdy przeciwnik ma przewagę liczebną. Ich odwaga łączy się z bezwarunkową lojalnością – władca i ojczyzna stają się dla nich ważniejsze niż życie. Gall podkreśla również ich pobożność i przekonanie, że walka w obronie kraju i chrześcijaństwa ma wymiar nie tylko polityczny, ale i duchowy. Tak jak Roland w „Pieśni o Rolandzie”, wojowie ci są przykładem średniowiecznego etosu rycerskiego, opartego na wierze, honorze i służbie.
