Sielanki Franciszka Karpińskiego – opracowanie, matura

Gatunek

Cechy sielanki:

• nawiązania do folkloru 
• arkadyjska wizja wsi
• rytmiczność
• paralelizm tematyczny – uczucia bohaterów pokazywane przez odwoływania do przyrody
• tematyka miłosna

Cechy twórczości Karpińskiego

• sentymentalizm 
• motyw arkadii
• topos wiosny

Laura i Filon (przeczytaj sielankę)

Dialog między kochankami. Laura przychodzi na miejsce spotkania z Filonem, jednak nie zastaje go. Zaczyna się martwić co jest powodem jego nieobecności, obawia się, że to wina innej kobiety. Laurą targają silne emocje. Okazało się, że Filon się schował i obserwował reakcję Laury. Zapewnia Laurę o wierności i pokazuje jej kij pasterski, na których wystrugał ich imiona. Bohaterowie godzą się. Zbliża się ranek i Laura musi wracać do domu, ponownie przypomina o swojej zazdrości.

Do Justyny. Tęskność na wiosnę. (przeczytaj sielankę)

Podmiot liryczny mówi o swojej nieszczęśliwej miłości. Kontrastuje ze sobą radosną naturę i swoją przygnębioną duszę. W pierwszej strofie naturę rozjaśnia słońce, zaś jego dusza jest w ciemności. W drugiej strofie dojrzewają zboża jest to przeciwstawione do duszy podmiotu – jego zboża nie widać. W trzeciej strofie przyrodę upiększa słowik – podmiot mówi, że jego ptaszek nie śpiewał. W czwartej strofie świat mieni się kolorami, zaś dusza podmiotu jest pozbawiona barw. W piątej zwrotce podmiot kreuje się na zmartwionego gospodarza proszącego o urodzaj.

Sielanki Karpińskiego możesz wykorzystać w pracach dotyczących

• sentymentalizmu
• wiejskiej arkadii
• toposu wiosny
• miłości
• powiązania człowieka z przyrodą