Romeo wybrał się na przyjęcie u Kapuletów, gdzie poznaje Julię, zakochuje się w niej i zapomina o swoich wcześniejszych uczuciach. Po balu wchodzi do ogrodu Kapuletów, gdzie Romeo i Julia wyznają sobie nawzajem miłość, mimo że pochodzą z wrogich rodzin. Romeo potajemnie bierze ślub z Julią. Ojciec Laurenty zgadza się na udzielenie ślubu, mając nadzieję na zjednoczenie rodzin Kapuletich i Montekich. Tybalt spotyka Romea. Merkucjo daje się sprowokować i ginie z rąk Tybalta. Tutaj Romeo kończy swoją łagodność i kończy się walką i dźga krewnego Capuletów. Po tym wydarzeniu zostaje wygnany z Werony. Julia opłakuje wygnanie Romea, który dzięki pomocy Marty odwiedza ją w nocy, żegnają się i Romeo wyjeżdża do Mantui. Rodzice Julii zdecydowali się wydać ją za mąż za hrabiego Parysa. Julii pomaga ojciec Laurenty, który obmyśla sprytny plan. Mnich podaje Julii napój, aby uśpić ją na 42 godziny, przez co wygląda na chorą. Gdy Julia obudzi się złożona w grobie, Romeo zabierze ją w tajemnicy do Mantui, gdzie będą mogli żyć szczęśliwie. Julia wypija napój, rano znajduje ją Marta, rodzina składa jej ciało w grobowcu. Baltazar przynosi Romeo wiadomość o śmierci Julii. Zrozpaczony Romeo kupuje truciznę od aptekarza i udaje się do grobowca. W międzyczasie Brat Jan, który miał dostarczyć list od Laurentego z wyjaśnieniem planu, nie może opuścić swojego mieszkania. Zakonnik spieszy na cmentarz, aby ukryć Julię w swojej celi, gdy tylko się obudzi. Romeo chce otworzyć grobowiec, jednak Parys próbuje go powstrzymać, z czego wywiązuje się walka. Parys ginie, Romeo umieszcza jego ciało w grobowcu. Romeo żegna się z Julią i wypija truciznę. Do grobowca przybywa ojciec Laurenty, który widzi trupy. Julia obudziła się i zdecydowała popełnić samobójstwo sztyletem Romea. Laurenty wyznaje Montekim i Kapuletom całą historię. Rodziny widząc do czego doprowadził ich konflikt i godzą się. Postanawiają zrobić złoty posąg dla Romea i Julii.
Centralnym tematem jest miłość Romea i Julii, która jest silna, namiętna, ale także tragiczna. Ich uczucie jest przedstawione jako coś pięknego, ale jednocześnie destrukcyjnego. Konflikt między rodzinami Montekich i Kapuletich jest tłem dla całej historii. Nienawiść między rodami prowadzi do wielu tragicznych wydarzeń. Szekspir często podkreśla, że los kochanków jest z góry przesądzony. Wiele wydarzeń w sztuce sugeruje, że ich tragiczny koniec był nieunikniony.
Sztuka ukazuje, jak konflikty między starszymi pokoleniami wpływają na życie młodych ludzi. Rodziny Montekich i Kapuletich nie potrafią przezwyciężyć wzajemnej nienawiści, co prowadzi do tragedii. Szekspir pokazuje, jak społeczne normy i oczekiwania mogą ograniczać jednostki i prowadzić do tragicznych konsekwencji. Miłość Romea i Julii jest zakazana przez ich rodziny, co zmusza ich do działania w tajemnicy.
Gatunek utworu to tragedia, jednak autor nie trzymał się sztywno zasad tego gatunku, przez co powstał tzw. dramat szekspirowski. Jego cechy to:
- odejście od zasady decorum (odpowiedniej treści do formy). Przykładem złamania tej zasady jest sąsiadowanie treści wzniosłych z rubasznymi.
- odrzucenie zasady trzech jedności (akcja dzieje się w Anglii i Szkocji, akcja trwa ponad dobę i istnieje mnogość wątków)
- wprowadzenie scen zbiorowych i postaci z ludu
- analiza psychologiczna bohaterów – o wydarzeniach decydują zachowania bohaterów, a nie los.
Romeo – jedyny syn Montekich
Julia – jedyna córka Kapuletich
Merkucjo – krewny księcia, przyjaciel Romea.
Niania – należy do domu Kapuletich
Ojciec Laurenty – franciszkanin
Książę Eskalus – władca Werony
Parys – stara się o rękę Julii
Akcja dzieje się w Weronie, w nieokreślonym czasie. Najprawdopodobniej akcja dzieje się w czasie powstawania utworu.
Romeo i Julię możesz wykorzystać w pracach dotyczących:
- miłości
- świat jako teatr (theatrum mundi)
- przeznaczenia
- niszczycielskiej siły nienawiści