Horacy, jako rzymski poeta, wyrażał swoje filozoficzne przemyślenia w swoich utworach. W jego poezji można dostrzec kilka kluczowych tematów. W filozofii życiowej Horacy propaguje umiar i równowagę. Nie warto dążyć ani do nadmiernego bogactwa, ani do skrajnej biedy. Warto żyć w harmonii, zachowując umiar. Poeta podkreśla potrzebę zachowania spokoju w obliczu życiowych trudności – stoicy wierzyli, że człowiek powinien akceptować to, co nieuniknione, i zachować spokój ducha. Jednocześnie cenił przyjemności życia, ale nie w sposób rozrzutny. Dla niego radość płynęła z prostych, codziennych chwil.
Przemijanie i nieuchronność śmierci były tematami często poruszanymi przez poetę. Sława poetycka miała być jego formą nieśmiertelności. W słynnym cytacie “carpe diem” (łap dzień) zachęcał do czerpania radości z teraźniejszości, bo przyszłość jest niepewna.
Nieśmiertelność artysty i jego dzieła. Horacy wierzył, że poeta może przetrwać w swoich utworach. Dobre dzieło zostaje w pamięci ludzi i przekazuje przyszłym pokoleniom wartości.