Motyw tańca śmierci przedstawia symboliczny taniec, w którym Śmierć prowadzi różne postacie – od królów, duchownych i rycerzy, aż po zwykłych ludzi do grobu.

Teza: Literatura wykorzystuje motyw tańca śmierci w celu przypomnienia o nieuchronności śmierci i równość wszystkich ludzi w jej obliczu.

W utworze Mistrz Polikarp prosi Boga o pokazaniu mu śmierci. Śmierc pojawia się i rozpoczynają rozmowę. Rozmowa mistrza Polikarpa przedstawia jeden z po­pu­lar­nych śre­dnio­wiecz­nych mo­ty­wów, ja­kim był danse macabre – ta­niec śmier­ci. Umieranie jest przedstawione jako taniec lu­dzi ze śmier­cią. Śmierć wylicza Polikarpowi wszystkie grupy społeczne, które tańczyli ze sobą w obliczu śmierci. Motyw przypomina o nieuchronność śmierci i równość wszystkich ludzi w obliczu końca. Śmierci nie obchodzą czyjeś majątki czy stanowiska. Śmierć spra­wie­dli­wie za­bie­rze każdego człowieka. Ta­niec śmier­ci uzmysławiał ludziom marność i przemijalność ziemskiego życia.

Michael Wolgemut był niemieckim malarzem i grafikiem. Jednym z jego znanych dzieł jest ilustracja zatytułowana „Taniec śmierci”. Ten obraz przedstawia alegoryczny taniec, w którym personifikowana Śmierć tańczy z różnymi postaciami ludzkimi. Obraz przedstawia ludzi z różnych stanów społecznych i zawodów, od najwyższych rangą aż po najniższe. To przedstawienie symbolizuje uniwersalną równość w obliczu śmierci – niezależnie od statusu społecznego, wszyscy muszą stawić czoła nieuchronnemu końcowi.