Literatura dwudziestolecia międzywojennego

Cechy

poszukiwanie nowych środków wyrazu – groteskę, mowa pozornie zależna, oniryzm, wiersze białe
wiele ugrupowań arystycznych
wiele idei, tematów i konwencji stylistycznych

Grupy literackie

Nazwa grupy	Charakterystyka	Przedstawiciele
Futuryści	Odrzucenie tradycji na rzecz nowoczesności, bunt, rewolucjonizm. Postulaty uwolnienia sztuki od dotychczasowych zasad, rygorów ortograficznych. Eksperymentowanie z formą i środkami wyrazu artystycznego.	Bruno Jasieński Anatol Stern Stanisław Młodożeniec Aleksander Wat
Skamander	Grupa skupiona wokół czasopisma „Skamander”. Głosi uwolnienie literatury od obowiązków obywatelskich, patosu i wzniosłości. Skupia się na sprawach codziennych, zachwyca życiem i światem, optymizm, fascynacja miastem, tłumem, tradycje romantyczne i klasyczne.	Julian Tuwim Jan Lechoń Kazimierz Wierzyński Antoni Słomiński Jarosław Iwaszkiewicz
Awangarda Krakowska	Grupa skupiona wobec czasopisma „Zwrotnica”. Kult techniki, nowoczesności i cywilizacji (hasło 3xM – miasto, masa, maszyna). Zerwano z mistycyzmem, natchnieniem.	Tadeusz Peiper Julian Przyboś Jan Brzękowski Jalu Kurek
Druga Awangarda	Katastrofizm, poczucie zagrożenia wojną, zagubienia, niepewność, kryzys, refleksyjność, wizyjność.	Józef Czechowicz Czesław Miłosz

Nurty literackie

Kreacjonizm – artysta jako twórca subiektywnie przedstawia rzeczywistość. Tworzy swój, nierealny świat.

Nurt fantastyczno-groteskowy – deformacja świata przedstawionego, zerwanie z zasadami logiki i prawdopodobieństwa.

Zobacz także: