W „Boskiej komedii” piekło jest przedstawione jako miejsce wiecznej kary dla dusz grzeszników. Dante opisuje piekło jako miejsce podzielone na dziewięć kręgów, z każdym kręgiem przeznaczonym dla określonego rodzaju grzechu. W kręgach spotykamy różne postacie i dusze, które są karane zgodnie z naturą i stopniem swojego grzechu. Dusze są narażone na tortury i cierpienia, które są proporcjonalne do ich grzechów. Na przykład, zdrajcy są umieszczeni w najgłębszej części piekła, w zamrożonym jeziorze, gdzie są skazani na wieczne męki. Przed wejściem do piekła znajduje się napis „Porzućcie wszelką nadzieję wy, którzy tu wchodzicie”.