Kazanie pierwsze
Autor zwraca się do posłów i senatorów o rozsądne debatowanie o Rzeczpospolitej. Skarga pisze o różnych rodzajach mądrości – boskiej i ludzkiej.
Kazanie drugie
Skarga wymienia problemy trapiące Rzeczpospolitą: nieżyczliwość ludzka, chciwość, niezgody sąsiedzkie, naruszenie religii katolickiej i herezje, osłabienie wiary króla, niesprawiedliwe prawa, grzechy. Skarga omawia pierwszą z chorób – nieżyczliwość ku ojczyźnie. Porównuje ojczyznę do matki i okrętu.
Kazanie trzecie
Druga choroba Rzeczpospolitej – niezgoda domowa. Autor uważa, że Polacy powinni być zgodni i zjednoczeni za sprawą wspólnej religii, praw, wolności, króla i szacunku. Przyczyną niezgody są awantury, brak szacunku do króla i zazdrość.
Kazanie czwarte
Trzecia choroba Rzeczpospolitej – naruszenie religii przez zarazę heretycką. Skarga uważa, że ważna rolę pełnią kapłani i religijni władcy. Krytykuje heretyków i podkreśla znaczenie religii katolickiej.
Kazanie piąte
Piotr Skarga pochwala wiarę katolicką. Uważa, że podział kościoła na odłamy prowadzi do konfliktów. Uważa, że poganie i heretycy nie są w stanie stworzyć silnej armii.
Kazanie szóste
Czwarta choroba Rzeczpospolitej – osłabienie władzy króla. Skarga pochwala władzę królewską.
Kazanie siódme
Piąta choroba Rzeczpospolitej – niesprawiedliwe prawa. Skarga mówi o niesprawiedliwych prawach. Prawa powinny być sprawiedliwe, pożyteczne i nakłaniać do wiary w Boga.
Kazanie ósme
Piąta choroba Rzeczpospolitej – grzechy. Skarg wylicza grzechy szlachty i uważa, że szlachta będzie bezkarna i ojczyźnie to przyniesie zagładę, jeśli obywatele nie wyrażą skruchy i nie zmienią swojego postępowania.