Tytuł utworu odgrywa istotną rolę w kształtowaniu jego sensu, tematyki i treści. To pierwszy element, który czytelnik zauważa i który może wywołać określone skojarzenia i oczekiwania.

Teza: Wybór tytułu to decyzja autora, która wpływa na odbiór utworu przez czytelnika. Tytuł może działać jako punkt wyjścia do zrozumienia głównych motywów i tematów utworu, a także pomagać czytelnikowi w wizualizacji treści.

 Tytuł „Przedwiośnie” w istocie niesie ze sobą wiele warstw znaczeniowych, zarówno odnoszących się do głównego bohatera, jak i do ogólnego kontekstu narodowego. W odniesieniu do Cezarego Baryki, tytuł „Przedwiośnie” może symbolizować etap jego życia, w którym znajduje się na progu dorosłości i nowych możliwości. To okres przejścia, w którym Baryka zaczyna zdobywać doświadczenia, uczyć się życiowych lekcji i kształtować swoją tożsamość. Podobnie jak wiosenne poranki są obietnicą nowego dnia, tak „przedwiośnie” życia Cezarego zapowiada nadejście nowych wyzwań i odkryć. W kontekście narodowym, Polska po odzyskaniu niepodległości wskrzesza się z długiego okresu zaborów, który był zimą dla narodu. Tytuł „Przedwiośnie” odzwierciedla optymizm i nadzieję na lepszą przyszłość, na odbudowę i rozwój kraju. Jest to okres oczekiwania na pełnię niepodległości, podobnie jak przyroda oczekuje na pełnię wiosny. W obu przypadkach, czy to w odniesieniu do bohatera czy do kraju, tytuł „Przedwiośnie” jest związany z motywem odrodzenia i nowego początku. To moment, w którym wszystko budzi się do życia, rozwija się i nabiera energii. Tak jak przyroda odradza się po zimie, tak również główny bohater i naród doświadczają procesu odrodzenia i rozwoju.

„Górą Edek” Marek Nowakowski

Tytuł opowiadania „Górą Edek” Marka Nowakowskiego nawiązuje do postaci o podobnym imieniu i roli w sztuce „Tango” Sławomira Mrozka. Edek z opowiadania stanowi  aluzję literacką, która w subtelny sposób wprowadza czytelnika do konkretnego kontekstu i sugeruje pewne analogie między tymi postaciami oraz ich rolami w społeczeństwie. W obu przypadkach „Edek” reprezentuje postać prostaka, osoby o sile fizycznej i braku wyrafinowania intelektualnego, który jednak potrafi wywierać dominujący wpływ na innych. W opowiadaniu Marka Nowakowskiego „Edek” dominuje nad delikatnym inteligentem, zdobywając ostatnie miejsce parkingowe. Jego siła fizyczna i bezpośredniość zwyciężają nad bardziej wykształconą i subtelniejszą stroną osobowości inteligenta. Podobnie w sztuce „Tango” Sławomira Mrozka „Edek” również jest postacią, która dzięki swojej brutalności i bezkompromisowości potrafi dominować nad intelektualistami, takimi jak Artur, niezależnie od braku własnej koncepcji. Obie postacie „Edek” symbolizują siłę fizyczną i prymitywizm, które zdolne są zdominować bardziej wymyślne i intelektualne postawy.

„Syzyfowe prace” Stefan Żeromski

Innym przykładem symbolicznego znaczenia tytułu jest powieść Stefana Żeromskiego „Syzyfowe prace”. Tytuł odnosi się do mitu greckiego o Syzyfie, który skazany został na bezustanne toczenie głazu pod górę, tylko po to, aby zawsze spadał z powrotem. Ta praca była absurdalna i niekończąca się, symbolizując nieuchronność wysiłku, który nie przynosi trwałych efektów. W powieści rosyjscy nauczyciele i urzędnicy prowadzili intensywne działania mające na celu zrusyfikowanie polskiej młodzieży. Działania te polegały na propagowaniu języka rosyjskiego i kultury rosyjskiej, ale z perspektywy polskiej młodzieży były one „syzyfową pracą”.