Filozofia baroku
Barok odwrócił się od renesansowego humanistycznego antropocentryzmu ku teocentryzmowi, nawiązując do teorii średniowiecznych.
Racjonalizm
- myślę, więc jestem
- naczelna rola ludzkiego umysłu
- podstawą rozważań jest wątpienie
- otaczający nas świat może być tylko snem, a nasz umysł ulega temu złudzeniowi
Sceptycyzm
- człowiek jest tylko trzciną, najwątlejsza w przyrodzie, ale trzciną myślącą
- wobec ułomności umysłu, wiata może być jedyną droga do prawdy
- zakład Pascala – człowiek zakładający istnienie Boga jest w korzystniejszej sytuacji niż ten, który tego nie zakłada
Mistycyzm
- przyjmuje możliwość bezpośredniego łączenia się duszy ludzkiej z Bogiem
- prawdziwa rzeczywistość ma charakter niematerialny i duchowy