Filozofia antyczna
Filozofie w antyku narodziły się w Grecji. Głównym celem filozofów było poznanie rzeczywistości i miejsca, jakie zajmuje w świecie człowiek.
Filozofowie
| Heraklit – wszystko znajduje się w ciągłym ruchu – panta rhei (wszystko płynie). – pierwszą zasadą jest ogień. |
| Sokrates – Wiem, że nic nie wiem. – Mądrość można znaleźć w głębi duszy. – Zasady moralne są stałe. |
| Platon – idealizm – rzeczywistość to nieidealne odwzorowanie świata idei. – filozofowie obdarzeni mądrością powinni być u władzy. |
| Arystoteles – zasada złotego środka – zalecenie umiaru. – świat nie jest wyłącznie materialny lub duchowy. |
| Demokryt – materializm – jedynym rzeczywistym bytem są rzeczy materialne. |
Szkoły filozoficzne
| Stoicy – Zenon z Kition – człowiek powinien kierować się rozumiem a nie emocjami. – człowiek powinien dążyć do równowagi ducha, umiaru. – człowiek powinien zachowywać stoicki spokój, czyli dystans wobec naszego losu, dobra i zła. – człowiek nie ma wpływu na bieg wydarzeń, dlatego musi zaakceptować prawa natury. – najwyższym dobrem jest cnota, zapewnia ona człowiekowi szczęście. |
| Epikurejczycy – Epikur – celem życia człowieka jest szczęście, które można osiągnąć prowadząc cnotliwe życie, pozbawione cierpień. – należy korzystać z każdej chwili – carpe diem (chwytaj dzień) – ludzie nie powinni bać się śmierci – „kiedy jesteśmy nie ma śmierci, kiedy ona przychodzi, nie ma nas” |
| Hedoniści – najwyższym dobrem i celem życia są przyjemności. – najważniejsza jest teraźniejszość, przeszłość i przyszłość się nie liczą. |
| Sofiści: – prawdy obiektywnie nie istnieją. |
| Cynicy: – odrzucają normy społeczne – liczą się tylko pojedyncze jednostki, a nie społeczeństwo. |
| Sceptycy: – nie wiemy jaka jest rzeczywistość, dlatego powinniśmy powstrzymać się od wydawania o niej osądów. – wszystko jest względne |