Wartości takie jak sprawiedliwość, wolność, równość i dobrobyt nadal są inspiracją dla wielu teoretyków, którzy starają się rozwijać modele społeczeństw bardziej zgodnych z tymi wartościami. Jednakże, z uwagi na złożoność ludzkiej natury, zróżnicowane społeczeństwa i zmieniające się warunki, osiągnięcie doskonałego państwa jest wyjątkowo trudnym celem.
Teza: Istnieje wiele teorii, filozofii i koncepcji dotyczących doskonałego państwa, jednak w praktyce zbudowanie takiego państwa jest bardzo trudne, a nawet można powiedzieć, że niemożliwe.
Powieść „Rok 1984” George’a Orwella stanowi znakomity przykład analizy utopii totalitarnej oraz krytyki możliwości zbudowania doskonałego państwa. Orwell w sposób niezwykle sugestywny ukazuje, że w praktyce próba stworzenia doskonałego państwa może prowadzić do destrukcji jednostki i społeczeństwa, a także naruszać podstawowe wartości ludzkie. W powieści Orwella przedstawiony jest totalitarny reżim, który próbuje stworzyć doskonałe państwo oparte na kulcie Wielkiego Brata. Jednakże, w praktyce, to państwo jest ostatecznie groteskowym konglomeratem manipulacji, kontroli, propagandy i terroru. Władza w „1984” kontroluje informacje i historię, zmieniając przeszłość według swoich potrzeb. To prowadzi do destrukcji prawdy i utraty rzeczywistości, co nie jest zgodne z ideą doskonałego państwa, opartego na prawdzie i uczciwości. System w „1984” dehumanizuje jednostki, traktując je jako tryby w maszynie. Jednostki są pozbawione prywatności, godności i wolności, co stoi w sprzeczności z ideą doskonałego państwa, które powinno szanować prawa jednostki. Ideologia „Nowomowy” w „1984” pokazuje, jak system może kontrolować myśli poprzez manipulację językiem i znaczeniem słów. To niszczy zdolność jednostek do wyrażania własnych przekonań i zniekształca komunikację społeczną. Jednostki w „1984” są pozbawione wolności myśli i działań. Ich indywidualność jest tłumiona, co jest sprzeczne z wartościami autonomii i różnorodności w doskonałym państwie. Podsumowując, „Rok 1984” George’a Orwella pokazuje, że próba zbudowania doskonałego państwa opartego na totalitarnej kontroli prowadzi do destrukcji tożsamości, wolności i wartości ludzkich. Kontekst, w którym powstała powieść, czyli obecność systemów totalitarnych, jeszcze bardziej podkreśla aktualność i przestrogę płynącą z tego dzieła.
„Przedwiośnie” Stefan Żeromski
Symbol „szklanych domów” oddaje główne idee i marzenia patriotycznego Seweryna o przyszłym, doskonałym państwie polskim po odzyskaniu niepodległości. „Szklane domy” stanowią marzenie o Polsce, która po latach zaborów i niewoli odzyskała suwerenność. To wizja odrodzonego państwa, które ma potencjał do tworzenia własnej tożsamości i kształtowania swojego losu. Wizja „szklanych domów” niesie ze sobą ideę społeczeństwa, w którym panuje równość i sprawiedliwość społeczna. To państwo, gdzie różnice klasowe i społeczne nie mają znaczenia, a każdy ma równe szanse na rozwój i dobrobyt. „Szklane domy” symbolizują również dobrobyt i poprawę warunków życia. To marzenie o kraju, w którym obywatele cieszą się dostatecznymi środkami do życia, zdrowiem i bezpieczeństwem. „Szklane domy” to nie tylko miejsce materialnego dobrobytu, ale również skoncentrowane na bezcennych wartościach, takich jak równość, sprawiedliwość społeczna i zdrowie. To pokazuje, że wizja idealnego państwa polega na równoważeniu potrzeb materialnych z moralnymi. W ten sposób „szklane domy” stanowią bardziej rozbudowany obraz marzeń i nadziei, które żyły wśród patriotów i emigrantów w okresie odzyskiwania niepodległości przez Polskę. To także literacki sposób na przekazanie tych idei czytelnikom i zachęcenie do refleksji nad sensem i kierunkiem rozwoju społeczeństwa. Trzeba jednak podkreślić, że idea szklanych domów była tylko mitem i wydaje się być niemożliwa do zrealizowania.
„Państwo” Platon
Platon w swoim „Państwie” przedstawił wizję idealnego państwa opartego na zasadach sprawiedliwości i hierarchii społecznej. Jednak jego model zakładał restrykcyjne podziały klasowe oraz kontrolę nad jednostkami, które według teorii Platona i powinny żyć w zgodzie z ich „naturalnymi zdolnościami”. Ta koncepcja mimo swoich zalet, może prowadzić do utraty autonomii jednostki i ograniczenia jej potencjału. Podobnie, wiele innych koncepcji doskonałego państwa, czy to filozoficznych czy praktycznych, spotyka się z krytyką za to, że naruszają prawa i wolności jednostek oraz podważają ich ludzką naturę. Próby tworzenia idealnego społeczeństwa często opierały się na forsowaniu jednej wizji wartości i organizacji społecznej, co nie uwzględnia zróżnicowania i indywidualnych potrzeb ludzi. Dlatego właśnie literatura i filozofia często wykorzystują takie koncepty jako punkt wyjścia do refleksji nad ograniczeniami i pułapkami tego rodzaju prób budowy doskonałego społeczeństwa. Analiza tych koncepcji pozwala zrozumieć, że budowanie państwa powinno uwzględniać zarówno zbiorowe cele, jak i prawa, potrzeby oraz indywidualność jednostek, aby uniknąć utraty człowieczeństwa i wolności.
Zbudowanie idealnego państwa jest fascynującym, ale jednocześnie skomplikowanym i kontrowersyjnym zagadnieniem. Analizując różne koncepcje literackie i filozoficzne, takie jak te przedstawione w dziełach jak „Rok 1984” George’a Orwella, „Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego czy utworach innych autorów, można dojść do wniosku, że zbudowanie doskonałego państwa jest nierealne. Podsumowując, choć idealne państwo może pozostawać marzeniem i inspiracją, zrozumienie złożoności ludzkiej natury, potrzeb indywidualnych i wartości pluralizmu wydaje się sugerować, że absolutnie doskonałe państwo może być trudne do osiągnięcia. Jednakże analiza tych koncepcji w literaturze pozwala na refleksję nad tym, jak ważne jest równoważenie aspiracji ideału z praktycznymi i etycznymi wyzwaniami rzeczywistości społecznej.