Podejście człowieka do życia i śmierci może być różnorodne i zależy od osobistych przekonań, wartości, kultury i religii. W średniowieczu dominował chrześcijański obraz życia i śmierci.

Teza: Człowiek średniowieczny życie traktował jako próbę przed uzyskaniem zbawienia, zaś śmierć jako szansę na zdobycie życia wiecznego.

Święty Aleksy pochodził z bogatej rodziny. Ożenił się z kobietą, jednak już w noc poślubną postanowili zachować czystość za życia. Aleksy porzucił swój majątek i wygodne życie, aby służyć biednym i potrzebującym. Przez wiele lat Aleksy żył jako żebrak pod schodami domu własnego ojca, nie ujawniając swojej prawdziwej tożsamości. Postawa świętego Aleksego była ukierunkowana na pokorę, służbę bliźnim i całkowite oddanie życia Bogu. Bohater po śmierci zasłużył na nagrodę, jaką było trafienie do nieba. Ziemskie życie Aleksego było ukierunkowane na jeden cel – uzyskanie zbawienia.

Rozmowa mistrza Polikarpa ze Śmiercią

Utwór przedstawia rozmowę między śmiercią a starcem, który stara się zrozumieć naturę śmierci i jej wpływ na życie. Śmierć została przedstawiona jako przerażająca kobieta. W rozmowie ze Śmiercią, przypomina ona o tym, że czeka ona na każdego, niezależnie od stanu społecznego czy majątku. Śmierć przypomina o nietrwałości i przemijalności ludzkiego życia. Te obrazy miały na celu przypomnienie o nieuchronności śmierci.

Motyw memento mori

Motyw „memento mori” pochodzi z łacińskiego wyrażenia, które oznacza „pamiętaj o śmierci”. W średniowiecznej sztuce „memento mori” przypomina o przemijalności życia ziemskiego i nieuchronności śmierci.

Motyw danse macabre

Motyw „Danse Macabre” czyli po polsku „Taniec Śmierci” był popularnym tematem w średniowieczu bardzo popularnym motywem. Przedstawia on symboliczny taniec, w którym Śmierć prowadzi wszystkich ludzi, niezależnie od majątku i stanu do grobu. Przypomina on o tym, że o zbawieniu decyduje postawa człowieka, a nie jego majątki.

Człowiek średniowieczny swój stosunek do życia i śmierci opierał na wierze chrześcijańskiej. Średniowieczni ludzie starali za życia być dobrymi i honorowymi ludźmi. Ich dobre uczynki za życia ziemskiego były odpłacane wiecznym zbawieniem w niebie.